Zaś latem tego samego roku przybył do Krakowa, próbując zjednać poparcie do własnej kandydatury na króla Polski.

Po ucieczce Henryka XI do Polski zarówno cesarz Rudolf II, jak i książę brzeski Jerzy II bezskutecznie usiłowali przekonać króla Polski Stefana Batorego do wydania zbiega. Legnicki Piast po okresie gościny w majątku marszałka wielkiego koronnego Andrzeja Opalińskiego wybrał się w podróż po kraju swoich przodków. Gościł w Kruszwicy, Łowiczu, Warszawie. Następnie udał się do Grodna, gdzie przy boku Stefana Batorego pozostał trzy tygodnie. Na koniec swej wyprawy udał się do Królewca, by odwiedzić odsuniętego od rządów swego krewnego, Albrechta Fryderyka Hohenzollerna.

W czasie elekcji w 1586 r. popierał kandydaturę księcia szwedzkiego Zygmunta Wazy. Udał się nawet z poselstwem do Sztokholmu jako osobisty wysłannik królowej Polski Anny Jagiellonki, której życzliwość zdążył sobie w krótkim czasie zaskarbić. W niedługim czasie Piastowi udało się nawiązać przyjacielskie stosunki z królem elektem, który obiecał mu podjęcie wszelkich dyplomatycznych starań w celu odzyskania dla niego dzielnicy ojca. 9 grudnia 1587 Henryk XI uczestniczył w koronacji Zygmunta III Wazy na króla Polski.

Śmierć