Jednakże książę legnicki nie posłuchał cesarskiego rozkazu, gdyż trwając przy boku Kondeusza, otrzymywał stały żołd. W maju 1576 wraz z podpisaniem pokoju w Bealieu, kończącego tzw. piątą wojną religijną, zakończyła się służba Henryka XI u francuskiego księcia. Nie otrzymując już wojskowego wynagrodzenia, wkrótce stracił wszystkie środki do życia. Zaczął zaciągać długi i tak długo żył z uzyskanych pożyczek, dopóki wszyscy potencjalni wierzyciele nie spostrzegli, że nie mogą liczyć na zwrócenie pożyczonych mu pieniędzy. Wówczas – wiosną 1577 – postanowił wrócić do swego księstwa. W sumie trzyletnia wyprawa Henryka XI do Rzeszy kosztowała 32 tys. talarów.
Powrót na Śląsk Podczas gdy Henryk XI walczył po stronie hugenotów we Francji, Fryderyk IV postanowił wykorzystać ten moment, aby uwolnić się spod kurateli brata. Zwrócił się więc do cesarza Maksymiliana II z prośbą o dokonanie podziału ojcowizny. Specjalni komisarze na mocy cesarskiego dekretu z 13 marca 1576 w następnym miesiącu, 17 kwietnia 1576, ustanowili go panem Legnicy. Fryderyk IV zobowiązany został do zapewnienia rodzinie Henryka XI, która pozostała na Śląsku, opieki, zaś jemu samemu miał co tydzień przekazywać deputat w gotówce i żywności. Jednocześnie na 29 września 1577 wyznaczony został termin dokonania podziału księstwa.