thumb|Modele różnych budynków mieszkalnych z okresu Średniego Państwa (Muzeum Luwru) Dom egipski – typ domu charakterystycznego dla kultury staroegipskiej i związanego z warunkami bytowymi starożytnych Egipcjan.
Cechy ogólne Słabiej znana świecka architektura mieszkalna Egipcjan nie przetrwała upływu czasu, oparta na tak nietrwałym materiale budowlanym, jakim była suszona cegła, z której wznoszono nawet pałace dostojników i faraonów. Podkreślając różnicę pomiędzy architekturą sakralną i świecką Egiptu, Diodor Sycylijski wyjaśniał, że kamienia używano tam do wznoszenia świątyń i grobowców, ażeby trwały wiecznie, natomiast domy dla żywych budowano z materiałów nietrwałych jako służące im stosunkowo krótko.
W odróżnieniu od wielu okazałych budowli starożytnego Egiptu, wygląd typowego egipskiego domostwa znany jest głównie z terakotowych modeli (tzw. domków dusz), także z naściennych malowideł umieszczanych w grobowcach. Żyjący w wioskach Egipcjanie zamieszkiwali lepianki wznoszone z mułu nilowego;