thumb|240px|Maksymilian Gierymski, Jabłoń nad potokiem (1868), Muzeum Narodowe w Krakowie thumb|240px|Maksymilian Gierymski, Patrol powstańczy, 1872-1873, olej na płótnie, 60 × 108 cm, Muzeum Narodowe w Warszawie thumb|240px|Maksymilian Gierymski, Powstaniec z 1863 roku, 1869 thumb|240px|Maksymilian Gierymski, Wyjazd na polowanie, 1867 thumb|240px|Maksymilian Gierymski, Potyczka z Tatarami, 1867 Maksymilian Dionizy Gierymski (ur. 9 października 1846 w WarszawieAkta stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej św. Andrzeja w Warszawie, rok 1846, akt nr 579., zm. 16 września 1874 w Reichenhall) – polski malarz, współtwórca polskiego realistycznego malarstwa pejzażowego XIX w., przedstawiciel szkoły monachijskiej, starszy brat Aleksandra Gierymskiego.
ŻyciorysNad życiem rodziny Gierymskich, w tym także Maksymilina, ciążyła bliżej nieokreślona, zagadkowa „aura tragizmu”. Wspominał o niej dwukrotnie, enigmatycznie i jej nie wyjaśniał, młodszy kolega Maksymiliana – malarz i krytyk artystyczny Stanisław Witkiewicz (1951–1915). Następująco sformułował ją kolega i przyjaciel artysty B.Łaszczyński (1842–1909): „W życiu rodziny Gierymskiego był jakiś bolesny fakt” [...] – zob. B.