Zaintrygowany słuchowiskiem Munk zaproponował Posmysz napisanie scenariusza widowiska dla Teatru Telewizji. Jego premiera nastąpiła 10 października 1960 (nagranie nie zachowało się), po czym Munk wraz z Posmysz przystąpili do tworzenia filmowej wersji widowiska. W porównaniu z pierwowzorami, które koncentrowały się na współczesnym epizodzie z życia Lizy i Waltera, Munk wprowadził zmiany, rozbudowując wątek obozowy. Na 65 stronach maszynopisu scenariusza tylko 23 strony poświęcone były części współczesnej.
Dobór obsady i zdjęcia Tworząc część współczesną, Munk wedle relacji jego współpracownicy, Eweliny Nurczyńskiej-Fidelskiej, „odczuwał ciągłe niezadowolenie wynikające z niewspółmierności efektów natury artystycznej”. Dążył do skondensowania dialogów napisanych przez Posmysz, a zarazem do udramatyzowania relacji między Lizą a Martą. Całość wydarzeń przedstawionych z perspektywy Lizy-narratorki jest poddana subiektywizacji;