Niewielkie grupy czerwonoarmistów przerzucano samolotami na pole walki już w latach 20 XX w. w Azji Środkowej podczas walk z basmaczami. 2 sierpnia 1930 dokonano pod Woroneżem pierwszego w historii ZSRR desantu spadochronowego. Z zakupionego we Francji dwupłatowego bombowca Farman Goliath desantowano 12 skoczków-ochotników, którym trzy Polikarpowy R-1 zrzuciły następnie sześć zasobników z broniąZaloga, s. 7..
Idea użycia w walce piechoty zrzucanej na spadochronach z samolotów na tyłach wroga, pochodziła od teoretyków-wizjonerów ze środowisk oficerów lotnictwa i wojsk lądowych. Ich najwybitniejszym przedstawicielem był marsz. Michaił Tuchaczewski i to właśnie jego uważa się dzisiaj za twórcę radzieckich wojsk powietrznodesantowych. Pierwszą jednostkę powietrznodesantową utworzono w marcu 1931 na terenie podległego mu Leningradzkiego Okręgu WojskowegoSchofield, s. 20.Zaloga, s. 9.. Eksperymentalna i nieetatowa jednostka nosiła nazwę Oddział Spadochronowo-Desantowy (Paraszutno-diesantnyj otriad – PDO), liczyła 164 żołnierzy, była w pełni zmotoryzowana i posiadała własne wsparcie 2 tankietek (T-27), 3 samochodów pancernych oraz artylerii w postaci moździerzy. Do wyłącznej dyspozycji oddziału znajdowało się 12 samolotów TB-1 i 10 maszyn R-5.