Laurent, Restigouche, Mackenzie i Annapolis oraz modernizowała pod tym kątem starsze niszczyciele i fregaty. Ostatni lotniskowiec „Bonaventure”, nabyty w 1957 roku na miejsce „Magnificenta” i eksploatowany do 1970 roku, służył już tylko do celów przeciwpodwodnych. Do lat 60. wycofano krążowniki i niszczyciele oraz fregaty z czasów wojny.
Marynarka kanadyjska stała się pod koniec lat 50. pionierem w dostosowaniu okrętów wielkości niszczycieli i fregat do bazowania na nich dużych śmigłowców do zwalczania okrętów podwodnych. Oprócz modernizowania pod tym kątem części istniejących okrętów, zbudowano na początku lat 70. cztery duże niszczyciele śmigłowcowe typu Iroquois. Na przełomie lat 80/90. dodatkowo dostosowano je do celów przeciwlotniczych i zbudowano dwanaście nowych uniwersalnych fregat rakietowych typu Halifax. Kanada posiadała natomiast po wojnie jedynie niewielką liczbę okrętów podwodnych, głównie dla szkolenia sił przeciwpodwodnych (dwa amerykańskie wypożyczone okręty budowy wojennej, zastąpione w latach 60. przez trzy nowe typu Oberon budowy brytyjskiej).