Akt nominacyjny wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Aleksander Zawadzki. W dniach 3–7 maja 1965 był dowódcą zespołu okrętów, który złożył wizytę w Narwiku, a w dniach 28–31 lipca 1967 w Edynburgu. W kwietniu 1966 roku został pierwszym dowódcą 8 Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu. W latach 1968–1983 zajmował stanowisko szefa Służb Technicznych i Zaopatrzenia – zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej ds. techniki i zaopatrzenia. Stanowisko to zajmował przez ponad 15 lat – do 1 sierpnia 1983. Po zdaniu obowiązków służbowych pozostawał w dyspozycji MON do czasu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.
W 1966 ukończył w systemie zaocznym z oceną bardzo dobrą studia na Wydziale Pokładowym Wyższej Szkole Marynarki Wojennej. W 1970 ukończył Kurs Kierowniczej Kadry Marynarki Wojennej w ZSRR, a w marcu 1973 kurs z organizacji i kierowania w Akademii Sztabu Generalnego WP w Warszawie. W 1979 ukończył 2-miesięczny kurs przeszkolenia szczebla operacyjnego oficerów służby tyłów i zaopatrzenia w Akademii Tyłów i Transportu ZSRR w Leningradzie.