Na podstawie rozkazu personalnego MON z 18 listopada 1983 przeszedł w stan spoczynku z dniem 14 lutego 1984. Odchodzącego w stan spoczynku kontradmirała pożegnał 7 stycznia 1984 roku minister obrony narodowej gen. broni Florian Siwicki oraz wiceminister obrony narodowej gen. broni dr Józef Baryła. Na emeryturze działał jako przewodniczący Komisji Wodnej Ligi Obrony Kraju. Publikował także na łamach „Przeglądu Morskiego”.
Zmarł 26 października 1993 roku w Gdyni, pochowany na cmentarzu Witomińskim (kwatera 60-1-9).
Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskowe: bosman – 1945 podporucznik marynarki – 1949 porucznik marynarki – 1950 kapitan marynarki – 1952 komandor podporucznik – 1954 komandor porucznik – 1955 komandor – 1958 kontradmirał – 1963
Życie prywatne Mieszkał w Gdyni. Żonaty, żona Bogda Rudomino z domu Senatorska (1928-1996), lekarz stomatolog. Miał dwie córki. Decyzją Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdyni z 19 kwietnia 1969 zmienił nazwisko z Rudomina na Rudomino.