W fazie tej konieczne jest szybkie działanie oddziałów wydzielonych, oddziałów desantowo-szturmowych i desantów w głąb ugrupowania przeciwnika, a także zdecydowane przechodzenie sił głównych do pościgu. Zakończenie przeciwuderzenia i kontrataku nastąpi po zamknięciu wyłomu i odtworzeniu obrony lub rozbiciu okrążonych sił przeciwnika. Wojska będą przechodzić do obrony w styczności z przeciwnikiem wykorzystując uprzednią infrastrukturę obszaru obrony.
Prowadzenie natarcia thumb|Natarcie Wojska przechodzą do natarcia „z marszu” lub z „bezpośredniej styczności z przeciwnikiem”.Natarcie „z marszu” może nastąpić „po podejściu z głębi” „z zajmowaniem rejonu wyjściowego” lub „bez zajmowania rejonu wyjściowego”. Taki sposób działania zapewnienie skrytość przygotowań, ułatwia zaskoczenie co do miejsca i czasu uderzenia oraz obniża wrażliwość wojsk na oddziaływanie ogniowe przeciwnika. Jest on zasadniczym sposobem przechodzenia wojsk do działań zaczepnych. Ewentualny rejon wyjściowy wyznacza się poza zasięgiem zasadniczych środków ogniowych strony przeciwnej. Istotą natarcia z marszu jest dążenie do zaskoczenia przeciwnika i rozpoczęcie ataku po uprzednim rozwinięciu wojsk w ugrupowanie bojowe. W tym celu wyznacza się drogi marszu oraz rubieże, które wojska osiągają w odpowiednim czasie i ugrupowaniu.