Ostatnią rubieżą jest linia wejścia do walki. Celem początkowego etapu jest wykonanie jednoczesnego uderzenia całością sił pierwszego rzutu. Wojska mające przejść do natarcia przygotowują się w rejonach wyjściowych, Wojska powinny przebywać w rejonach tylko przez czas konieczny na przygotowanie do wykonania zadania. W celu skoordynowania przemieszczania się wojsk z ogniem środków wspierających, wyznacza się linię wyjściową. Rejony stanowisk ogniowych artylerii powinny być wysunięte jak najbliżej przeciwnika, aby można było z nich osłaniać podejście i rozwijanie się wojsk oraz wspierać ich działanie. W czasie podejścia wojska rozwijają się w coraz mniejsze kolumny marszowe, przechodząc na linii ataku w ugrupowanie bojowe.
Natarcie „z bezpośredniej styczności z przeciwnikiem” wojska rozpoczynają z położenia obronnego. W tym wariancie nacierać mogą oddziały które zatrzymały natarcie przeciwnika lub zostały zatrzymane i wznawiają natarcie. Mogą też nacierać oddziały, które zluzowały oddziały będące dotychczas w obronie. W tym przypadku dowódca musi organizować zgrupowanie uderzeniowe. Pod pozorem doskonalenia struktury obrony oddział będący w odwodzie zajmuje rejon wyczekiwania, a odwód oddziału – pozycję wyczekiwania.