Wchodząc do wnętrza ogrodu, dostrzega najpierw matkę Bianki, po czym ją samą. Ta zaprasza go do środka.
W ogrodzie Józef odnajduje kolejną fantastyczną willę i schodzi po linie do jej wnętrza. Tam dostrzega nieruchome repliki postaci historycznych – manekiny cesarza Franciszka Józefa i jego brata Maksymiliana, a także wielu innych postaci XIX wieku. Na ich straży, jak również na straży oficjalnej wykładni historycznej, stoi tajemniczy Pan de Voss. Rozszyfrowawszy książęcy rodowód Bianki i demaskując manipulacje Pana de Voss, Józef musi uciekać. Bianka proponuje mu zaniechanie jego misji, jednak ten odmawia i wycofuje się z pokoju dziewczyny, po czym przenosi się w czasoprzestrzeni do sceny z ucztą szabatową. Wówczas dostrzega znieruchomiałe manekiny, które na jego rozkaz ożywają. Wraz z manekinami Józef udaje się w pogoń za Bianką i Panem de Voss, którzy odjeżdżają powozem. Kiedy orientuje się, że nie rozwiązał w istocie zagadki Bianki, dostrzega ją już odpływającą parowcem w asyście Rudolfa. Tymczasem Pan de Voss odbiera sobie życie, manekiny zaś się rozchodzą.