Pierwszą rozprawą dotyczącą występowania owadów na terenie Polski jest wydana w języku łacińskim przez ks. Gabriela Rzączyńskiego Historia naturalis curiosa (Sandomierz – 1621 rok). Natomiast pierwsze drukowane w języku polskim wskazania dotyczące zwalczania szkodliwych owadów znajdujemy w dziele ks. Krzysztofa Kluka, wydanym w 1780 r. pt. Zwierząt domowych i dzikich, osobliwie krajowych, historyi naturalney początki i gospodarstwo, potrzebnych i pożytecznych chowanie, rozmnożenie, chorób leczenie, dzikich łowienie, oswojenie, zażycie, szkodliwych zaś wygubienie. W tomie IV O owadzie i robakach, w rozdziale IV O owadzie szkodliwym roślinom zostały omówione dwie grupy szkodników: Owady szkodliwe ogrodom i sadom oraz Owady szkodliwe rolom i łąkom.
XIX wiek mały|Antoni Waga mały|Teofil Żebrawski Z późniejszych badaczy działających w XIX w. można wymienić Feliksa Pawła Jarockiego, Antoniego Wagę, Gustawa Belkę i Maksymiliana Nowickiego. Za pierwszy w języku polskim specjalistyczny podręcznik entomologii można uznać wydany w 1838 r. przez F. Jarockiego VI tom dziełaZoologija czyli zwierzętopismo ogólne według najnowszego systematu ułożone, zaś z zakresu entomologii stosowanej książkę G. Belki O owadach szkodliwych gospodarstwu wiejskiemu i sposobach ustrzeżenia się od nich lub zmniejszenia ich liczby wydaną w 1861 r.