Badaniami nad poznaniem składu gatunkowego entomofauny Polski zajmowała się najliczniejsza grupa entomologów działających w XIX i początkach XX w. we wszystkich zaborach. Prace faunistyczne położyły podwaliny pod rozwój entomologii stosowanej. Fryderyk Schille i Jan Stach badali owady bezskrzydłe (apterygota). Józef Dziędzielewicz – siatkoskrzydłe (Neuropteroidea – obecnie wyodrębnione w kilka rzędów, m.in. neuroptera, trichoptera) i ważki (odonata), a Marian Łomnicki położył duże zasługi w badaniach nad prostoskrzydłymi (orthoptera) i innymi grupami owadów (m.in. trichoptera).
XX wiek mały|Jarosław Łomnicki mały|Władysław Węgorek Ze względu na swoją liczebność jak i wizualną atrakcyjność, dużym zainteresowaniem cieszyły się chrząszcze (Coleoptera). Duży wkład w ich poznanie wnieśli: Nowicki, Łomnicki, Kotula, Stobiecki, Smreczyński, Schille, Tenenbaum, Kinel, Kuntze i wielu innych. Do poznania fauny błonkówek (Hymenoptera) przyczyniły się badania: Radoszkowskiego, Łomnickiego, Torki, Śnieżka, Lubicz-Niezabitowskiego i Noskiewicza.