mały|Japońscy konserwatyści podczas protestu (2009) Konserwatyzm ( „zachowywać”) – doktryna, która bazuje na hasłach obrony porządku społecznego oraz umacniania tradycyjnych wartości, takich jak: religia, naród, państwo, rodzina, hierarchizmu, autorytet przed ich zwyrodnieniem. Konserwatyzm zrodził się w XVIII wieku jako próba przeciwstawienia się oświeceniowej filozofii, następnie stanowił reakcję na wydarzenia rewolucji francuskiej. Za twórców podstaw ideologicznych nurtu uważani są osobno Edmund Burke oraz Joseph de Maistre. W powyższym znaczeniu termin ten po raz pierwszy użyty został na przełomie lat 1818-1820 przez zwolennika restauracji dynastii Burbonów, François-René de Chateaubrianda, który wydawał pismo „Konserwatysta”.
Konserwatywnymi określa się również szereg opcji politycznych reprezentowanych przez liczne współczesne partie (zwykle kojarzonych z prawicą).
Proto-konserwatyści Za poprzedników konserwatystów można uznać wielu myślicieli i polityków będących zwolennikami hierarchicznego porządku społeczeństwa i silnej władzy wykonawczej lub przekładających ład i bezpieczeństwo ponad indywidualną niezależność, a jednocześnie szanujących tradycję. W takim ujęciu prekonserwatystami byliby m.in.