thumb|240px|Grób Sławomira Błauta na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Sławomir Błaut (ur. 17 grudnia 1930 w Lublinie, zm. 20 maja 2014 w Warszawie) – polski tłumacz z języka niemieckiego.
Życiorys W roku 1949 ukończył Liceum im. Jana Zamojskiego w Lublinie. Debiutował jako krytyk literacki w 1951 na łamach „Tygodnika Powszechnego” (nr 36) recenzją książki Juliana Tuwima pt. Pegaz dęba czyli panopticum poetyckie. Ukończył studia polonistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1952 przeprowadził się do Warszawy i nie przerywając studiów pracował m. in. w Instytucie Wydawniczym PAX (1952–1957). W latach 1954–1956 był kierownikiem literackim w tygodniku „Dziś i Jutro”, pracował w redakcji tygodnika „Za i przeciw” i w Telewizji Polskiej. W latach 1958–1962 współpracował z „Tygodnikiem Powszechnym”. Jako tłumacz debiutował w roku 1963. Od 1968 należał do Związku Literatów Polskich (do rozwiązania Związku w roku 1983). Od 1974 pracował w redakcji literatury niemieckiej Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. Ze względu na zły stan zdrowia zrezygnował w 1986 z pracy zawodowej i zajął się wyłącznie twórczością przekładową. W 1987 wstąpił do Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich. W 1989 został członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, a w 1993 członkiem Polskiego PEN Clubu.