Poza tym drzewostany odroślowe na przestrzeni dłuższego okresu wpływają ujemnie na glebę, powodując zjawisko jednostronnego wyczerpania gleby (zmęczenie gleby).
Zdolność odroślową wykorzystuje się przy zabiegach pielęgnacyjnych w uprawach i odnowieniach naturalnych u takich drzew, jak np. dąb. Wolno rosnące, wadliwie ukształtowane młode dęby, których wzrostu nie da się pobudzić, a formy poprawić przez podkrzesanie, przycięcie korony i inne zabiegi pielęgnacyjne, ścina się przy ziemi (bez-pieńka). Dzięki temu z pączków śpiących wyrastają szybko rosnące, proste odrośla, z których jedno, najdorodniejsze, pozostawia się do dalszej hodowli, a pozostałe usuwa.
Bibliografia Elżbieta Murat, Hodowla lasu – podręcznik dla techników leśnych, Wydawnictwo Świat, Warszawa 2001.
Kategoria:Leśnictwo