Implikacje teorii spostrzegania siebie Z teorii autopercepcji wynika wiele nieoczywistych i oryginalnych wniosków: Uważamy zwykle, że nasze zachowania odzwierciedlają nasze stany wewnętrzne – np. "Gdy ludzie są weseli, to się śmieją". Daryl Bem twierdzi, że "Ludzie są weseli, bo się śmieją. Chcesz być wesoły, to się śmiej. Chcesz być smutny, to płacz". Nasze stany wewnętrzne (przynajmniej czasem) przystosowują się do naszych zachowań, a nie odwrotnie, jak się powszechnie uważa. Wniosek ten ma szerokie poparcie eksperymentalne. Wykorzystywany jest między innymi w terapii psychologicznej – namawia się pacjentów aby robili nowe rzeczy i rzeczy, których się boją. Teoria ma swoje zastosowanie także w marketingu (np. namawianie ludzi do tego by brali darmowe próbki produktów, podkładanie "śmiechu z puszki" w serialach komediowych itd). Moglibyśmy się spodziewać, że skoro ludzie wnioskują o tym jakimi są, obserwując swoje zachowania, to możemy manipulować ich przekonaniem na swój temat, uwypuklając takie a nie inne aspekty ich zachowania (lub wymuszając pewne zachowania).