W rzeczywistości wybór na Marcjana padł z pobudek jego zależności od Aspara. Ten mógł z łatwością kierować z cienia poczynaniami nowego cesarza który sam znajdował się już w podeszłym wieku (około 60 lat).
Jedną z pierwszych decyzji nowego cesarza była odmowa płacenia haraczu Hunom. Spowodowało to ich najazdy, skutecznie odpierane przez wojska bizantyńskie, które z powodzeniem odpierały również najazd koczowników arabskich (456 r.). Władca wraz z małżonką patronował obradom soboru chalcedońskiego w (451) i budowie klasztoru św. Marona w Syrii (452). W 453 roku wojska cesarza przywróciły porządek w Jerozolimie, gdzie wdowa po Teodozjuszu II – Atena Eudokia, doprowadziła do wybuchu rewolty monofizytów i wypędziła biskupa Juwenalisa (który za odwołanie poparcia dla monofizytyzmu uzyskał tytuł patriarchy). Na rozkaz Marcjana z Aleksandrii usunięto czołowego przedstawiciela monofizytów Dioskura, a na tron patriarszy wprowadzono prawowiernego Proteriosa, którego wkrótce zamordowano (457). W tym samym roku zmarł również cesarz, prawdopodobnie wskutek gangreny. Jego następcą został Leon I, założyciel dynastii leońskiej.
Przypisy
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Chrześcijaństwo starożytne Kategoria:Dynastia teodozjańska Kategoria:Sobór chalcedoński (451) Kategoria:Urodzeni w IV wieku Kategoria:Zmarli w 457