Koszt budowy wynosił 524 000 taeli. Początkowo nosił nazwę „Longwei” (w starszej transkrypcji Lung Wei, pol. „Moc smoka”). 16 maja 1890 roku nazwę zamieniono na „Pingyuan” w celu ujednolicenia z innymi okrętami Floty Beiyang (w starszej transkrypcji Ping Yuen). Nazwa oznaczała: „Pacyfikujący z daleka”Tłumaczenie nazwy „Pacyfikujący z daleka” za pośrednictwem angielskiego tłumaczenia pacifying a long way off według . Odmiennie podaje: „Niosący pomyślność”..

Opis okrętu thumb|left| Opis ogólny Okręt miał stosunkowo krótki kadłub konstrukcji gładkopokładowej, o małym wydłużeniu, z niskimi burtami. Dziób miał formę taranową. Burty w części nadwodnej były nachylone do środka. Na śródokręciu i samej rufie znajdowały się nadbudówki, których boczne ściany łączyły się z burtami i połączone były nadburciami, tworząc optycznie całość. Na pokładzie dziobowym umieszczone było główne uzbrojenie – krótkolufowa armata kalibru 260 mm Kruppa na barbecie wpuszczonej w kadłub, przykryta wypukłą, lekko opancerzoną osłoną, tworzącą wieżę. Za wieżą artyleryjską na pokładzie znajdowała się pancerna , wchodząca w skład kompleksu nadbudówek śródokręcia. Na wierzchu nadbudówki był mostek kapitański z rozbudowanymi skrzydłami, za nim jeden prosty maszt i wysoki komin pośrodku długości okrętu, o niewielkim pochyleniu w tyłNa podstawie rysunków i .