W służbie japońskiej ostatecznie ze względu na umiarkowaną wielkość został zaklasyfikowany jako kanonierka pancerna. „Pingyuan”, pierwotnie noszący nazwę „Longwei”, był trzecim najsilniej uzbrojonym okrętem chińskim po dwóch pancernikach typu DingyuanNa podstawie . Z uwagi na niską prędkość, nie nadawał się jednak do zadań krążowniczych. Ponadto, ujemną cechą posiadanego zestawu uzbrojenia była niska szybkostrzelność, wynikająca z dużego kalibru głównego działa, oraz posiadanie tylko po jednej armacie kalibru 15 cm strzelającej na każdą z burt.
Stępkę pod budowę okrętu położono 7 grudnia 1886 roku (dane dotyczące budowy były podawane w starszych źródłach ogólnikowo i nieprecyzyjnie, w tym podawano rok rozpoczęcia budowy 1883). Okręt wodowano 29 stycznia 1888 roku. 15 maja 1889 roku rozpoczęto . Podczas prób utracił prawą śrubę (być może na skutek uderzenia w skałę), lecz uszkodzenia naprawiono i 29 września 1889 roku wyszedł na ponowne próby, co można uznać za datę ukończeniaUtrata śruby (w maju?) i data wejścia do służby 29 września 1889 roku według , natomiast cytując prasę z epoki podaje, że 18 września 1889 roku okręt uderzył o skałę Cheopsa i powrócił do naprawy, ale został ukończony przed końcem roku. W starszych opracowaniach data wejścia do służby – kwiecień 1889 roku (, ), w niektórych innych 1890 rok }.