Pierwsze nabożeństwo ewangelickie odprawiono w 1840 r. w zamku w Będzinie, w którym to celu przyjeżdżał pastor z Tarnowskich Gór. Było wówczas w Zagłębiu Dąbrowskim ok. 430 ewangelików, w tym 128 górników sprowadzonych w 1838 r. z Saksonii. Ich przybycie otworzyło ewangelikom możliwość zawiązania wspólnoty parafialnej - jako filia Będzin Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Tarnowskich Górach.
W 1842 r. filiał przemianowano na Będzin-Dąbrowa i włączono go do Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Wieluniu. Z czasem nabożeństwa odprawiano w Dąbrowie w domach prywatnych oraz w siedzibie Zarządu Górniczego Zachodniego Okręgu Przemysłowego. W Będzinie natomiast urządzono kaplicę ewangelicką w mieście.
W 1853 r. filiał powtórnie przemianowano - na Dąbrowa i włączono go do Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Kielcach.
W 1875 r. filiał włączono do Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Piotrkowie Trybunalskim, skąd dojeżdżał pastor Ludwik Müller. On też prawdopodobnie zaprzestał odprawiania nabożeństw w kaplicy ewangelickiej w Będzinie, na rzecz silnie rozrastającego się zboru sosnowieckiego.
W 1882 r. ewangelicy wznieśli w Dąbrowie kościół i założyli cmentarz. Było wówczas w Zagłębiu Dąbrowskim już ok. 10 tys.