zborowników.
Do Sosnowca ewangelicy zaczęli masowo sprowadzać się wraz z przemysłowcami, głównie z Saksonii, pośród których nadrzędne miejsce zajął Heinrich Dietel. Będąc ewangelikiem zadbał też o potrzeby religijne swoich pracowników tego samego wyznania.
Najpierw, prawdopodobnie w 1880 r., wygospodarował dla ewangelików pomieszczenie w swojej fabryce, wzniesionej w tym samym roku na Pogoni, na potrzeby nabożeństw, które odprawiał okazyjnie ks. pastor Ludwik Müller.
W 1882 r., kiedy ufundował szkołę kantoratową, w niej odtąd odprawiano nabożeństwa. W 1886 r. przeznaczył dla zborowników jedną z hal fabrycznych przędzalni czesankowej, a w 1888 r. sfinansował jej rozbudowę, co pozwoliło na konsekrację jeszcze tego samego roku kościoła.
Również w 1888 r. filiał Dąbrowa z powrotem włączono do Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Kielcach.
W 1893 r. Heinrich Dietel sprowadził do Sosnowca prywatnego pastora i nauczyciela - Eugeniusza Uthke. Nabożeństwa odprawiane były w każdą niedzielę w języku niemieckim, a kazanie po polsku.
W zbliżonym czasie ewangelicy założyli cmentarz w Sosnowcu, jako część cmentarza wielowyznaniowego, do którego również przyłożyli się finansowo ewangeliccy przedsiębiorcy Heinrich Dietel i inni, fundując jego mur.
W 1911 r. w Sosnowcu i w całym Zagłębiu było ok. 11.650 ewangelików.