W 1887 r. Léon de Rosny wydrukował wersję chromolitograficzną w 45 albo 85 kopiach. To wydanie kodeksu paryskiego zostało najbardziej rozpowszechnione. Na podstawie tej wersji kodeksu w 1968 r. Graz oraz F. Anders wydali kodeks paryski w wersji książkowej wraz z opisami i komentarzami oraz z oryginalnymi kolorami kodeksu. Ta wersja posłużyła natomiast do wydania przez Thomasa A. Lee, Jr. pracy pt. Los Códices Maja w 1985 r.
Wygląd i treść Ostateczny wygląd kodeksu paryskiego przedstawiony jest na 45-centymetrowych pasach papieru o 24 stronach, gdzie 13 z nich jest pomalowanych z obydwu stron. Dwie strony są obecnie zupełnie niewidoczne i mają jedynie hieroglify na marginesie.
Kodeks paryski zawiera informacje na temat rytuałów. Na początku każdego arkusza zaznaczone są daty (katun) zaczynające się od 1224 roku, a kończące na 1441. Na stronach mowa jest o bogach Majów i uroczystościach z nimi związanych. Przedstawione są również szczegóły rytuałów i proroctwa. Z tyłu strony zapełnione są przepowiedniami almanachów, nowymi uroczystościami w roku i zodiakami podzielonymi na 364 dni.
Datowanie Kodeks paryski został prawdopodobnie napisany w XIII wieku i prawdopodobnie starszy jest od Kodeksu Drezdeńskiego.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
The Paris Codex - Northwestern University Library
Paryski, kodeks Kategoria:Manuskrypty z XIII wieku