Opóźnienia w wyposażaniu spowodował początkowy brak nowych dział 120 mm. Admiralicja zamierzała uczynić „Zulu” okrętem prototypowym typu, lecz opóźnienie spowodowane strajkiem w stoczni spowodowało, że jako okręt prototypowy wybrano „Afridi”, który jako pierwszy otrzymał uzbrojenie i przeprowadzono na nim pełne próby.
Niszczyciele typu Tribal zamówiły następnie także dominia brytyjskie – Australia i Kanada. Ich nazwy podążały za wzorem brytyjskim, odzwierciedlając rdzenne ludy Kanady i plemiona Aborygenów. Australia zamówiła dwa okręty 24 stycznia 1939 roku, po czym dalsze cztery 20 grudnia 1939 roku. Kadłuby budowane były na miejscu w stoczni w Sydney, niemającej dotąd doświadczenia w budowie tak zaawansowanych jednostek. Budowa ich przeciągała się, między innymi na skutek konieczności dostaw ich maszyn i wyposażenia z Wielkiej Brytanii, i dwa z nich weszły do służby w 1942, a trzeci dopiero w 1945 roku (początkowo nazwany „Kurnai”, w 1944 przemianowany na HMAS „Bataan”, od bitwy, jako jedyny nie nosząc nazwy ludu). Zrezygnowano natomiast z budowy dalszych trzech okrętów.