Modernizacja W Jelczach M11 modernizowano głównie detale nadwoziowe, takie jak ściana przednia lub tylna. Specjalizowały się w tym zakłady w Solcu Kujawskim i w Kapenie, gdzie montowano ściany przednie i tylne od autobusów Jelcz 120M. W przypadku jednostek napędowych modernizacje były rzadsze i zdarzał się montaż silników Raba D10UTS. Rozważano przystosowanie autobusu do przewozu osób niepełnosprawnych poprzez obniżenie podłogi za drugą osią, ale pomimo tego, że jest to technicznie wykonalne, to nie zrobiono tego (w przeciwieństwie do Ikarusów 260/280, gdzie na Węgrzech i w Bułgarii wykonano kilka takich modernizacji).
Konstrukcja Przez cały 6-letni okres produkcji w modelu nie zachodziły praktycznie żadne istotne zmiany. Podwozie thumb|Ikarus 260 Jelcze M11 wyposażone były w węgierskie podwozia Csepel 260.88 lub 260.98. Te same kratownice podwoziowe stosowane były również w autobusach Ikarus 260. Pojazdy cechowały się wysoką podłogą.
Układ napędowy Autobus napędzany był przez sześciocylindrowy rzędowy silnik wysokoprężny RABA-MAN D2156HM6U o pojemności 10 350 cm³ i maksymalnej mocy 192 KM. Jednostka napędowa umożliwiała osiągnięcie maksymalnej prędkości 82 km/h. Silnik był umieszczony na środku pojazdu.