Kolejnym ważnym problemem był brak rozwiązań umożliwiających szybkie przełączanie kontekstu. Procesor był wyposażony w kilka potoków (dla jednostek ALU i FPU), zaś zastosowanie przerwania mogło doprowadzić do ich opróżnienia i konieczności ponownego wypełnienia. W najbardziej optymistycznym scenariuszu zabierało to 62 cykle pracy procesora, w najmniej – 2000. Pesymistyczny wariant przekładał się na czas jednej dwudziestotysięcznej sekundy – dla procesora jest to cała wieczność. Te problemy praktycznie wyeliminowały układ i860 z rynku procesorów do zastosowań ogólnych.
Wersje i zastosowania układu 320px|thumb|right|Trzy procesory Intel i860 na płytce drukowanej superkomputera Intel Paragon XP/S
Układ udostępniono w dwóch wersjach – podstawowej XR i XP (nazwa kodowa N11). Wersja XP wyposażona była w pamięć podręczną o większej pojemności, pamięć podręczną drugiego poziomu, szybsze szyny systemowe i obsługę podglądu szyny, co pozwalało na uzyskanie jednolitości pamięci podręcznej w zastosowaniach równoległych. Wersja XR działała z prędkością 25 lub 40 MHz, a zmniejszenie technologii produkcji układów XP (z 1 do 0,8 mikrometra) pozwoliło na produkcję układów działających z prędkością 40 i 50 MHz.