Osiągi i problemy Specyfikacje techniczne były zachwycające jak na układ zamknięty w jednej obudowie. Jednak rzeczywiste osiągi i860 pozostawiały sporo do życzenia. Jednym z problemów, który być może w czasach, kiedy procesor był rozwijany, nie był dyskutowany, była nieprzewidywalność ścieżek, którymi mógł podążać kod w trakcie wykonywania. Oznaczało to wzrastające trudności w prawidłowym ułożeniu instrukcji na etapie kompilacji. Dla przykładu, polecenie dodania dwóch liczb zajmowało więcej czasu, gdy wartości wejściowe nie znajdowały się w pamięci podręcznej, ale programista nie był w stanie sprawdzić, czy taka sytuacja miała rzeczywiście miejsce. Jeśli programista zgadywał, mogło dojść do zatkania całego potoku do czasu otrzymania przez proces żądanych danych. Całość projektu układu i860 bazowała na tym, że efektywnym zarządzaniem danych powinien zająć się kompilator, ale w praktyce okazało się to niemal niemożliwe. Teoretycznie układ był w stanie osiągnąć wydajność nawet do 60 MFLOPS w wersji XP, lecz asemblery kodowane ręcznie zatrzymywały się na wyniku rzędu 40 MFLOPS, a większość kompilatorów ogólnego stosowania nie przekraczała wyniku 10.