Henryk Ostrowski ps. „Henryk”, „Heniek”, „Kos”, „Burłaj” (ur. 11 lipca 1919 w Warszawie, zm. 28 czerwca 1995 w Enoggera w Brisbane) – harcmistrz, komendant Grup Szturmowych Szarych Szeregów hufca „Praga”, aresztowany przez gestapo w nocy z 18 na 19 marca 1943, uwolniony w akcji pod Arsenałem. Po wojnie działacz polonijny na emigracji w Australii. Życiorys Wczesne lata Urodzony w Warszawie, jako drugi (po Zygmuncie Bolesławie) syn Eugeniusza i Kazimiery. Pochodził z domu, w którym pielęgnowano tradycje patriotyczne.
Jego ojciec, Eugeniusz Ostrowski, w 1914 powołany do armii rosyjskiej, zbiegł z niej, a następnie przeszedł do POW w Kijowie. Brał udział w wojnie 1920 roku. W latach 1930–1933 był przewodniczącym Koła Przyjaciół Harcerstwa przy 22 WDH, do której należeli obaj jego synowie.
Henryk Ostrowski od 1926 uczęszczał do Szkoły Powszechnej nr 60 w Warszawie przy ul. Świdrzańskiej 10 i ul. Krypskiej, a od września 1933 do Gimnazjum i Liceum im. Króla Władysława IV przy ul. Zygmuntowskiej na Pradze. Małą maturę zdał w maju 1938. Naukę na poziomie licealnym kontynuował na tajnych kompletach w tym samym liceum (wraz z harcerzami Szarych Szeregów: Jerzym Trzopkiem, Zbigniewem Klimasem i Zygmuntem Wieczorkiem), a egzamin dojrzałości złożył konspiracyjnie w czerwcu 1940.