Przed 1 września 1939 ukończył także gimnazjalny kurs przysposobienia wojskowego I stopnia (wyszkolenie rekruckie).
Harcerstwo W 1929 wstąpił do zastępu „Węży” 22 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Króla Władysława Łokietka. Z drużyną tą związał się na wiele lat, pełniąc w niej wszystkie funkcje do drużynowego włącznie. Jesienią 1932, po lekturze artykułów Aleksandra Kamińskiego o zuchach w piśmie „Na Tropie”, wspólnie z kolegą z ławy szkolnej, harcerzem Stanisławem Ciszewskim, zorganizował 22 Warszawską Gromadę Zuchów.
Uczestniczył we wszystkich obozach letnich drużyny w latach 1930–1939. Był komendantem obozów w Pulemcu k. Włodawy w 1938 i w Partęczynach k. Brodnicy w 1939. Brał też udział w obozach narciarskich w Krynicy i Zakopanem. Podczas Jubileuszowego Zlotu ZHP w Spale zaprzyjaźnił się z phm. Ryszardem Białousem.
Wiosną 1939, wraz ze wszystkimi instruktorami 22 WDH, podpisał protest przeciwko decyzjom personalnym Naczelnika Harcerzy Zbigniewa Trylskiego, skutkiem czego we wrześniu 1939 miał zostać usunięty z ZHP. Mimo to poprowadził jeszcze ostatni obóz harcerski drużyny nad jez. Partęczyny przy granicy niemieckiej.