Po powrocie do Warszawy kierował służbami harcerskimi 22 WDH w ramach Pogotowia Harcerzy Hufca ZHP Warszawa-Praga.
Czas wojny Na rozkaz mobilizacji warszawskich starszych harcerzy i skautów 6 września 1939 stanął na czele blisko 20-osobowej grupy harcerzy 22 WDH w składzie praskiej kompanii Warszawskiego Batalionu Harcerskiego. W pierwszych dniach października zorganizował wraz z phm. Jerzym Przyjemskim i HR Franciszkiem Kuczewskim konspiracyjne środowisko na Grochowie, wywodzące się z 22 Szczepu Harcerzy, a z hm. Kazimierzem Skorupką tworzył zalążki harcerskiej konspiracji na Pradze i Bródnie. Kontaktował się też z hm. Lechosławem Domańskim, ówcześnie p.o. Naczelnika Harcerzy, oraz hm. Władysławem Dehnelem, komendantem chorągwi. Od jesieni 1939 był członkiem komendy Okręgu Praga (PR), od przełomu 1940/1941 hufcowym Grochowa (GR), od 1 marca 1942 komendantem Okręgu PR (po Jerzym Jaczewskim).