Zewnętrzna i wewnętrzna konkurencja układów intelowskich pochodziła wtedy nie tylko z obozu zwolenników procesora 80386, ale również Intel i860 – jeszcze jednego rozwiązania RISC rozwijanego w tym czasie przez Intela.
Myersowi nie udało się przekonać zarządu Intela o słuszności poparcia dla układu i960 jako procesora ogólnego dla zastosowań uniksowych, ale przed procesorem otworzył się rynek wczesnych wysokowydajnych 32-bitowych systemów wbudowanych. Architektura pamięci chronionej została uznana za technologię chroniona przez prawa do BiiN, więc nie była wspomniana w literaturze produktu i prowadziła do spekulacji nad przeznaczeniem pewnej liczby nóżek układu i960MC oznaczonych jako „nie połączone”, jak też nad wielkością samego układu. Wersja rdzenia RISC pozbawiona jednostki zarządzania pamięcią i FPU została wprowadzona do obiegu pod symbolem i960KA, zaś rdzeń RISC z jednostką zmiennoprzecinkową jako i960KB. Wszystkie te wersje jednak miały identyczną zawartość obudowy układu, różniąc się wyłącznie oznaczeniem.