Mikroarchitektura i960 była rozwijana w latach 1987-1988, zaś jej oficjalne ogłoszenie nastąpiło 12 września 1989. Kolejna wersja chipa, i960CF została wzbogacona o jednostkę zmiennoprzecinkową, nadal jednak nie zawierała jednostki zarządzania pamięcią.
Wycofanie układu Intel starał się wspierać układ i960 na rynku kontrolerów I/O zgodnych ze standardem I2O, lecz działania te nie przynosiły wymiernych skutków i prace projektowe ostatecznie upadły. Dodatkowo do połowy lat 90. stosunek mocy układu do jego ceny stał się o wiele mniej korzystny, niż w konkurencyjnych układach o nowszej konstrukcji, a Intel nigdy nie zdecydował się na produkcję i960 w wersji o zmniejszonym zapotrzebowaniu na energię elektryczną, która mogłaby być wykorzystywana w systemach zasilanych bateryjnie.
W roku 1990 zespół pracujący nad projektem i960 został przemianowany na „zespół zastępczy” pracujący równolegle do zespołu podstawowego nad następcą procesorów linii i386, szczególnie procesorem P6, który ostatecznie wydano jako układ Pentium Pro. Projekt i960 został oddelegowany do mniejszego zespołu, co skazało go na wymarcie. Jednak układy serii i960 prawdopodobnie są cały czas stosowane w radarach lekkich indyjskich samolotów bojowych HAL Tejas.