Bitwa pod Ayacucho (w pobliżu miasta Ayacucho w Peru) – starcie zbrojne, które miało miejsce 9 grudnia 1824 w czasie wojen o niepodległość Ameryki Łacińskiej.
Przed bitwą Na skutek bitwy na przełęczy Corpahuaico oraz zajęcie przez wiernych Hiszpanii rojalistów Huamanguilla głównodowodzący wojskami republikańskimi (Patriotami) gen. Antonio José de Sucre, podkomendny Simóna Bolívara utracił możliwość dalszego marszu w kierunku Humamanga i został zmuszony do przyjęcia bitwy w niesprzyjających warunkach. Obóz wojsk patriotycznych w La Quinua znajdował się na terenach zamieszkałych przed ludność wrogą Republice, a armia rojalistyczna zajęła lepszą pozycję na górze Condorcunca górującej nad płaskowzgórzem Ayacucho ("miejsce umarłych" w języku keczua).
Armia republikańska liczyła ok. 5800 żołnierzy, podzielonych na trzy dywizje, którymi dowodzili gen. Jose de La Mar, Jose Cordova i Jacinto Lara. Dysponowała jedną armatą. Kawalerią, składającą się z czterech pułków, dowodził gen. Guillermo Miller. Armią dowodził gen. Antonio José de Sucre.