W odpowiedzi na zakończony powodzeniem atak republikanów gen. Canterac rzucił do kontrataku rezerwową dywizję Moneta w wolną przestrzeń pomiędzy spychanymi przez Awangardę Valdésa wojskami La Mara a dywizjami Cordovy i Lary, wzmacniając kontratak rezerwami kawalerii. Rozwinięcie rojalistów utrudniały trudne warunki terenowe, kawalerzyści musieli sprowadzać swoje konie ze stoków góry Condorcunca pojedynczo, a rojaliści przechodzili uskok bardzo stłoczeni. La Mar zagrożony oskrzydleniem kontynuował odwrót przed Awangardą, a walkę z kontratakiem rojalistów podjęła dywizja Cordovy, atakując na bagnety rozwijające się pierwsze trzy bataliony dywizji Moneta. W zaciętym starciu rojaliści ulegli atakującym patriotom i po utracie większości oficerów zostali rozbici, a wspinający się na zbocze Condorcunca patrioci zmusili do panicznego odwrotu pozostałe bataliony Moneta. Próbę interwencji hiszpańskiej kawalerii odparły dwa regimenty patriotycznych lansjerów dowodzone przez gen. Millera, które następnie przeszły do pościgu za rojalistami, całkowicie rozbijając ich kawalerię.