Jednocześnie Dywizja Awangardy ok. 10.00 zaatakowała lewo skrzydło republikanów, spychając słabe ubezpieczenia i zmuszając do powolnego odwrotu dywizję La Mara. Oczekując na uzyskanie przez Valdésa powodzenia umożliwiającego rozwinięcie w pełni sił hiszpańskich pozostałe oddziały schodziły na płaskowzgórz, gotowe do oskrzydlenia nieprzyjaciela.
Rozwijającą się operację rojalistów zakłócił przedwczesny atak osłaniającego rozwinięcie lewego skrzydła 1 batalionu 1 pułku z dywizji gen. Villalobosa, dowodzonego przez płk. de Celisa na republikańską dywizję gen. Cordovy ok. godz. 10.30. Atak pojedynczego batalionu został z łatwością odparty ogniem karabinowym, a kontratakujący republikanie wsparci kawalerią gen Millera rozbili 1 batalion 1 pułku, którego dowódca poległ. Kontynuujące atak oddziały republikańskie uderzyły na nie gotowy do walki batalion rojalistycznego pułku Imperial Alejandro wywołując panikę i zdobywając dopiero ustawione na pozycji ogniowej hiszpańskie armaty, które nie oddały ani jednej salwy. Widząc powodzenie kontrataku swojego prawego skrzydła gen. Sucre wzmocnił kilkoma pododdziałami wciąż cofające się w uporczywej walce lewe skrzydło.350px|thumb|Plan bitwy pod Ayacucho - Mariano Torrente "Historia de la revolución hispano-americana"|alt=|lewo