Rozpatrując takie przypadki Państwo-Strona podejmie konsultacje z innymi Państwami-Stronami, które wyraziły takie życzenie, podejmując jako „państwo koordynujące” działania ochronne i ewentualnie niezbędne wstępne badania naukowe.
Artykuły 11 i 12 dotyczą ochrony podwodnego dziedzictwa kulturowego w tzw. Obszarze (na „morzu otwartym”). Państwa-Strony Konwencji ponoszą odpowiedzialność za działania podejmowane przez ich obywateli i statki pływające pod ich banderą i będą wymagać zgłaszania do swoich kompetentnych władz wszelkich odkryć i działań planowanych wobec podwodnego dziedzictwa kulturowego w Obszarze. Państwa-Strony zgłoszoną do nich informację będą przekazywać Dyrektorowi Generalnemu UNESCO i Sekretarzowi Generalnemu Międzynarodowej Organizacji Dna Morskiego (ang. International Seabed Authority, ISA). Dyrektor Generalny UNESCO przekaże te informacje wszystkim Państwom-Stronom. Każde Państwa-Strona może na ręce Sekretarza Generalnego UNESCO złożyć deklarację życzenia bycia konsultowanym w zakresie zapewnienia efektywnej ochrony podwodnego dziedzictwa kulturowego, przy czym deklaracja ta musi być oparta na dającym się udowodnić związku kulturowym czy historycznym z danym obiektem czy stanowiskiem.