Artykuły 9 i 10 dotyczą sposobu zapewnienia ochrony podwodnemu dziedzictwu kulturowemu w wyłącznej strefie ekonomicznej i na szelfie kontynentalnym Państw-Stron. Państwa-Strony Konwencji będą wymagać od swoich obywateli i statków pływających pod ich banderą informowania stosownych władz o odkryciach podwodnego dziedzictwa kulturowego i działaniach planowanych wobec tego dziedzictwa. W odniesieniu do takich odkryć i działań w wyłącznej strefie ekonomicznej lub na szelfie kontynentalnym innego Państwa-Strony przewiduje się dodatkowo obowiązek informowania tego państwa. Każde Państwo-Strona może złożyć oświadczenie w stosunku do innego Państwa-Strony, w wyłącznej strefie ekonomicznej którego znajduje się podwodne dziedzictwo kulturowe, o swoim życzeniu bycia konsultowanym w kwestii zapewnienia efektywnej ochrony temu dziedzictwu. Taka deklaracja musi być oparta na dającej się zweryfikować więzi kulturowej lub historycznej z danym obiektem. Państwo-Strona, w którego wyłącznej strefie ekonomicznej lub na którego szelfie kontynentalnym znajduje się podwodne dziedzictwo kulturowe, ma prawo zakazać lub zezwolić na jakiekolwiek działania nakierowane na to dziedzictwo.