Finlandia (1920-1923) Od stycznia 1920 do sierpnia 1923 roku (formalnie do 1 października) pełnił służbę jako poseł w Helsinkach. Do naczelnych celów polskich w tej części Europy należały niedopuszczenie do wzrostu wpływów niemieckich bądź bolszewickich w państwach bałtyckich. Ponadto państwu polskiemu zależało wówczas na izolacji politycznej Litwy. Okres służby Sokolnickiego przypadał na lata wojny bolszewickiej i następnie poważnych problemów wewnętrznych II Rzeczypospolitej. Polskiemu posłowi nie udało się zawiązać sojuszu militarnego z Finlandią, fiaskiem skończyły się także próby utworzenia wspólnego frontu państw bałtyckich i Polski przeciw bolszewikom. Dodatkowo Sokolnicki nie potrafił utrzymać w ryzach własnej placówki dyplomatycznej, gdzie nieustannie dochodziło do starć grup wpływów. Ostatecznie Sokolnicki został odwołany z placówki w atmosferze skandalu i wzajemnych oskarżeń.
Od 2 grudnia 1921 akredytowany również w Estonii (gdzie placówką faktycznie kierował Władysław Neuman jako chargé d’affaires). Misję pełnił do 1 października 1922.