Od momentu dołączenia Piłsudskiego do Tymczasowej Rady Stanu pełnił funkcję jego prywatnego sekretarza. Po aresztowaniu Komendanta był ważnym członkiem Konwentu Organizacji A, mającego na celu zastępowanie Piłsudskiego na czas jego zamknięcia. Uczestniczył wówczas w misji do Rosji, podczas której m.in. nawiązał kontakt z francuskim wywiadem i przepracowywał kwestie polsko-ukraińskie. Członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie (II – V 1917)Jerzy Z. Pająk, O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy (1915–1917), Kielce 2003, s. 246..
Służba w dyplomacji W 1919 był zastępcą sekretarza generalnego delegacji polskiej na Konferencję Pokojową w Paryżu (członek części delegacji wytypowanej przez Naczelnika Państwa na konferencję). Następnie od sierpnia 1919 pełnił służbę dyplomatyczną w Londynie jako pierwszy radca poselstwa polskiego.