Salę główną przykrywała wielka, ośmioboczna, dwukondygnacyjna kopuła, wbudowana i ściśle zespolona z więźbą również dwukondygnacyjnego dachu łamanego, stolcowego, czterospadowego o niejednakowym nachyleniu połaci. Połacie szczytowe górnej kondygnacji dodatkowo załamano za pomocą nadbitek. Stolce ustawiono na obiegającym salę ruszcie, powstałym przez ułożenie równoległe do ścian belek o wyjątkowo dużym przekroju. Były one podparte dodatkowo w środku ścian bocznych i w dwóch punktach ścian poprzecznych znacznie wysuniętymi, połączonymi z lisicami wspornikami. Stolce nad babińcem były ustawione na belkach stropowych. Ściany zrębowe z lisicami, odeskowane poziomo. Rozstawy okien, lisic i wsporników pod gzymsem zmodulowane. Galeria miała pierwotnie od zachodu pięć przęseł (środkowe przęsło znacznie szersze), a od północy i południa po dwa w przyziemiu i po cztery na piętrze. Słupy, w przekroju kwadratowe, były powiązane poziomymi belkami na wysokości stropów oraz parapetu balustrady. U góry łączyły jej wycięte w deskach arkady wsparte na głowiczkach z listew. Przedłużeniem słupów pod gzyms główny były nadbite na deskowanie arkad pilasterki z cokolikami i głowiczkami. Drzwi do sali i pomieszczeń parterowych zmieczowane – miecze i nadproża wycięte w kształt koniczyny i oprofilowane.