pewne wyrazy używane w południowej części rejonu bywają nieznane mieszkańcom jego północnej części itp.
Cechy gwary Fonetyka Gwara sądecka posiada kilka istotnych cech fonetycznych, odróżniających ją od oficjalnej polszczyzny. Niektóre z nich są charakterystyczne wyłącznie dla tej gwary, inne z kolei odnaleźć można również w innych gwarach, występujących na terenie Polski.
1. Mazurzenie, tzn. wymawianie sz, cz, dż jako s, c, dz scelina zamiast szczelina dzem zamiast dżem
2. Silna, przedniojęzykowa artykulacja nosowych samogłosek ą, ę. W gwarze tej wymawia się je jako połączenie o z „głuchym” n mądry – moŋdry między – mjoŋdzy
3.1. Udźwięcznianie głosek na styku dwóch wyrazów, np.: tak jakby – tag jagby z dziećmi – ź dziećmi Wiesz, że... – Wież, że...
3.2. Udźwięcznianie głosek wewnątrz wyrazów, np.: Ździsław – Zdzisław jezeźmy – jesteśmy ślizgo – ślisko
3.3. Wymawianie trz jako czsz, strz jako szcz, a drz jako dż trzeba – czszeba strzec – szczec drzwi – dżwi mistrz – miszcz
4. Charakterystyczna labialna artykulacja o i u po bezdźwięcznych głoskach i na początku wyrazu: ona – 9pxona kot – k9pxot u nas – 9pxu nos
5. staropolskie „a pochylone”, wymawiane jako o np.: kwiotek ptok
6. staropolskie „e ścieśnione” jest wymawiane jako y np.: jychoł pjynknie