7. Zacieranie głosek l oraz ł w ostatnich sylabach, np.: tyko widziaem
8.1. Charakterystyczna krtaniowa artykulacja ch wewnątrz wyrazu. Dźwięk w takiej pozycji jest wymawiany bardzo słabo, jest on wręcz pomijany w artykulacji
8.2. Ch na początku wyrazu przed spółgłoską wymawiane jest jako k, np.: Kryste Ponie zamiast Chryste Panie krzan zamiast chrzan Krząszcz zamiast chrząszcz Krystianizacja zamiast chrystianizacja
8.3. Przejście f w chw Chwalejówka zamiast Falejówka
9. Długie i(wym. ji) po samogłosce kraina – krajina
10. Zmiana końcówki -ie czasownika w 3 os. l.poj., np.: on umie – on umi
11. Niekiedy zbitka je może być wymawiana jako jy, np.: nie zje – nie zjy
12. Końcówka -ej jest skracana do i lub y, a -aj do -ej, np. więcej – wjencyj rzadziej – rzadzij gdzieś indziej – dzie ińdzij tutaj – tutyj
Morfologia i słownictwo 1.1. Ludzie posługujący się gwarą sądecką używają końcówki o w pierwszej osobie l. poj. i l. mn., np.: Jo jado Widzo Pojadoma Bedoma
1.2. W czasie przeszłym niektóre czasowniki mają skróconą formę, np.: poszłem zamiast poszedłem zamkłem zamiast zamknąłem my byli zamiast my byliśmy