1.3. Pewne czasowniki w czasie teraźniejszym mogą posiadać wydłużoną postać, np.: śnije się zamiast śni się kipjeje zamiast kipi 1.4. Niektóre czasowniki mają inną formę trybu rozkazującego brać np. Bier mi to być np. Cicho że być

2. Częste używanie partykuły że z trybem rozkazującym

3.1. W dopełniaczu rzeczowniki rodzaju żeńskiego posiadają często końcówkę e Ido do kuchnie zamiast Idę do kuchni

3.2 Specyficzna forma celownika, występująca też w innych rejonach Polski (m.in. na Górnym Śląsku), np.: tatowi bratowi kotowi

3.3. W bierniku rzeczownik rodzaju żeńskiego i narzędniku rodzaju męskiego i nijakiego ogólnopolskie e przechodzi w o, np.: podejże mi śklanko zamiast podaj mi szklankę Jado rowerom zamiast jadę rowerem

4. Ruchomy akcent w wołaczu, zarówno l.poj., jak i mn. Niezależnie od jego pozycji w innych przypadkach akcent przypada zawsze na ostatnią sylabę. Sylaba ta jest wymawiana o wiele silniej w stosunku do pozostałych.

5. Przyimek do jest często zastępowany przyimkiem na: do Sącza – na Sonc Idę do domu – ido na chato