Wojna o Złoty Stolec, znana też jako Trzecia Ekspedycja Aszanti lub Powstanie Aszanti, była ostatnią wojną w serii konfliktów między imperialnym rządem brytyjskim Złotego Wybrzeża (późniejsza Ghana) i Królestwem Aszanti, potężnym półautonomicznym stanem afrykańskim, który nieposłusznie koegzystował z Brytyjczykami i ich lennymi plemionami nadbrzeżnymi. Wojna zaczęła się w roku 1900 z powodu źle przemyślanej próby zapewnienia sobie władzy nad Aszanti, (których stolica Kumasi była zaanektowana przez Brytyjczyków w roku 1895) przez gubernatora Złotego Wybrzeża, sir Fredericka Mitchella Hodgsona. Konflikt następnie rozrósł się i stał się istotnym konfliktem kolonialnym zachodniej Afryki, spowodował rozbicie armii Aszanti i straty wynoszące kilka tysięcy żołnierzy zabitych po obu stronach.
Sytuacja przedwojenna Stosunki między brytyjskimi władzami kolonialnymi a Aszanti stale się pogarszały od momentu zlikwidowania handlu niewolnikami sto lat wcześniej. Zarówno Aszanti, jak i Brytyjczycy korzystali na tym, a utrata profitów wywołała oburzenie po obu stronach, które ostatecznie starły się w potyczkach w roku 1814 i podczas pierwszej wojny w roku 1824, kiedy liczebniejsza brytyjska armia została wprowadzona do dżungli i zgładzona.