Przedstawiany jako podwójny zdrajca – zarówno cesarza, jak i republiki.
Podkreśla się jego reformatorskie poglądy i wielkie zasługi w reformowaniu armii. Z drugiej strony jego dążenie do władzy i późniejsza próba obwołania się cesarzem doprowadziły do chaosu, uniezależnienia się lokalnych watażków wojskowych i wojen domowych, trwających aż do zwycięstwa komunistów w 1949.
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Republiki Chińskiej Kategoria:Markizowie epoki Qing Kategoria:Chińscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1916