Władysław Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 1 stycznia 1866 w Warszawie, zm. 29 października 1934 w Inzersdorfie koło Wiednia) – polski ziemianin (książę), mecenas sztuki i kompozytor. Właściciel dóbr Dubrowna i Rajcza. Miłośnik rasowych koni i jeździectwa.

Życiorys mały|Pałac w Rajczy, którego właścicielem był Władysław Lubomirski Syn Eugeniusza Lubomirskiego i Róży Zamoyskiej, brat Stanisława Sebastiana. Uczył się w zakładzie jezuitów w Chyrowie, następnie studiował w Paryżu. W młodości podróżował, między innymi do Egiptu. W latach 1895–1896 zajmował się odnawianiem stadniny w Kruszynie, a następnie w Widzowie.

14 stycznia 1890 roku poślubił w Wiedniu baronównę Elżbietę de Vaux. Małżeństwo to doczekało się czworga dzieci: Leonii (1890–1978), Róży (1892–1969), Eugeniusza (1895–1982), Stefana (1899–1948).