Kontrastowa i szybka fraza modulująca ku D-dur antycypuje rytm walca (zmiana metrum na 3/4), zanim trzy ciche, opadające nuty basowe wprowadzą główną, słynną melodię utworu.
Temat pierwszego walca (1A) w tonacji D-dur to znany, delikatnie wznoszący się motyw triady, grany przez wiolonczele i rogi w tonice, z towarzyszeniem harfy. Rytm walca wiedeńskiego akcentowany jest na końcu każdej 3-dźwiękowej frazy. Walc 1A triumfalnie kończy swoje rundy motywu, po czym staccato walc 1B wkracza w tonacji A-dur, zachowując ten sam świetny nastrój.
Walc 2A w tonacji D-dur przywraca utworowi płynność, ustępując krótkiemu kontrastującemu walcowi 2B w B-dur o błogich znamionach (Dolce), po czym fragment 2A się powtarza. Jest to jedyny walc utworu w formie trzyczęściowej (ABA).
Bardziej ponury walc 3A w tonacji G-dur zostaje zaprezentowany, po czym przechodzi w walc 3B, stanowiący zwiewną frazą melodyczną na ósemkach.
Walc 4A poprzedza głośna, czterotaktowa intrada, modulująca z G-dur w F-dur. Walc 4A wprowadza nastrój romantyczny;