Były one zasadniczo pozytywne i zwracały uwagę na ulepszenia tekstu, bez odrzucenia zasad, na jakich oparto pracę translatorską.

Pojawiły się jednak głosy, aby przekładu tego nie uważać za nowy, ale włączyć go do wielu prób unowocześniania i poprawiania XVI-wiecznego tłumaczenia ks. Jakuba Wujka.

Prof. Maria Kossowska na podstawie analizy pierwszych 12 rozdziałów Ewangelii Mateusza stwierdziła, że pod względem składni 91% tłumaczenia Dąbrowskiego idzie za przekładem WujkaM. Kossowska, Współczesne polskie przekłady Pisma Świętego Nowego Testamentu (Uwagi o strukturze językowej), w: Podręczna Encyklopedia Biblijna, t. 2, Poznań, 1960, s. 741-825.. Ks. Marian Wolniewicz pisał: „Ks. Dąbrowski dochowuje wierności Wujkowi tak dalece, że trzeba się zastanowić nad tym, czy daje własny przekład, czy też modernizuje Wujka.”Ks. M. Wolniewicz, Powojenne przekłady Pisma Św. na język polski, w: Współczesna biblistyka polska 1945–1970, Warszawa 1972.. Sam Dąbrowski zestawił z Biblią Wujka początek Ewangelii wg św. Łukasza: