Po śmierci ojca w 1929 r. odziedziczył tytuł barona Aberdare i zasiadł w Izbie Lordów. Rozpoczął też aktywniejszy udział w życiu publicznym kraju. W latach 1931–1946 był członkiem Miners’ Welfare Committee, którą to nominację zawdzięczał wieloletnim powiązaniom swojej rodziny z południowowalijskimi kopalniami. Wspierał również organizacje młodzieżowe, będąc od 1943 r. przewodniczącym National Association of Boys’ Clubs. Kolejną organizacją w której aktywnie uczestniczył był Queen’s Institute of District Nursing, którego został przewodniczącym w 1944 r. W lutym 1937 r. Oliver Stanley ogłosił powstanie Narodowej Rady Doradczej Rozwoju Fizycznego, której Aberdare był do 1939 r. przewodniczącym. Aberdare sprawdził się na tym stanowisku: był sprawnym organizatorem, stanowczym i skromnym. W 1938 r. wygłosił mowę, w której stwierdził, że jego największym marzeniem było danie każdemu szansy uczynienia z ciała instrumentu duszy.